Finish Line, originally uploaded by andrew_mo.

Eindelijk even de tijd voor het laatste ding. Wat een geweldige ontdekkingsreis! Ik heb er veel van geleerd en leer nog steeds:  iedere zoektocht beland ik wel weer bij een nieuwe 2.0 site, een nieuwe toepassing of nieuwtjes over web2.0. Je raakt eigenlijk nooit uitgelezen of uitgekeken.

Web 2.0 stopt niet na 23 dingen. Maar de cursus gelukkig wel… want ik moet wel zeggen dat ik het ook  als een opluchting voel dat ik  na zoveel weken zwoegen alle dingen heb volbracht! De cursus kostte nogal wat tijd en energie. Dat is een ding wat zeker is.  Temeer omdat je daarbij ook een eigen weblog moet bijhouden. Maar dat maakt het wel extra leuk omdat je daarmee kunt oefenen en ervaringen kunt delen met anderen. 

Deze maanden heb ik niet alleen heel veel geleerd over web2.0 maar ook veel ideeën opgedaan over wat er allemaal nog op het gebied van bibliotheekwerk te doen valt. Ik heb het geluk dat ik nu vanuit mijn werk weer nieuwe groepen ‘23dingen’ cursisten begeleid. Daardoor blijf ik er vanzelf veel mee bezig en blijf ik leren. Door de cursisten te volgen ontdek je weer meer en ik vind het leuk als ik anderen ermee kan helpen of ze er doorheen kan slepen… 

Al met al vind ik de cursus leuk, leerzaam en nuttig en ik hoop dat er nog heel veel bibliotheken aan het 23-dingen traject gaan deelnemen. Hoe meer verbreid de kennis over web2.0 hoe groter de kans dat ook bibliotheek2.0 een succes. Daarnaast denk ik dat web2.0 cursussen ook heel goed door en/of ín bibliotheken gegeven zouden kunnen worden aan alle bibliotheekgebruikers. Daarmee kun je wat betekenen voor de educatieve en maatschappelijke functie van de bibliotheek en tegelijkertijd tools introduceren waarmee je de betrokkenheid van bibliotheekgebruikers bij hun bibliotheek en hun invloed op het beleid kunt vergroten.

Al surfend is het niet moeilijk om steeds web 2.0 sites te vinden, maar het gros is wel Engelstalig.
In de hoop ook meer Nederlandstalige web2.0 sites te vinden, liefst handige overzichten, ga ik googlen op de woorden ’web2.0′, ‘bibliotheken’ en ‘gratis’…  Tot mijn verbazing krijg ik als bovenste treffer in de resultaatlijst (van maar liefst 2.810 pagina’s) een berichtje op mijn eigen weblog! Niet dat ik daarmee nou dat gewenste overzicht te pakken heb, maar grappig is het wel! Met het taggen gaat het goed!

Ik vond een handig overzicht van vergelijkingssites voor web2.0 op: http://www.frankwatching.com/archive/2007/02/19/beste-vergelijkingssites-voor-web-20-tools/ Hier kun je het aanbod van bijvoorbeeld wiki sites, weblogs etc. met elkaar vergelijken.

Ik heb ook nog een paar web2.0 sites wat uitvoeriger bekeken, o.a. www.datumprikker.nl./ Zou wel eens handig kunnen zijn als je met een groep mensen iets af wilt spreken en niet de hele tijd over en weer wilt mailen.

Wat ik me wel steeds meer afvraag is hoe je al die web2.0 toepassingen nou het beste in de praktijk van je werk kunt inpassen. Er is zo’n groot aanbod en hoe kom je nou steeds tot de beste keuze voor een specifiek doel. Het is natuurlijk leuk dat er zoveel mogelijkheden en verschillende tools zijn, maar in de praktijk vraag je nogal wat van mensen om zich al die toepassingen eigen te maken. Iemand zal het voortouw moeten nemen om een (project)groep van met elkaar werkende mensen zo ver te krijgen dat zij bereid zijn met een nieuwe manier van (samen)werken te experimenteren . Je zult met z’n allen doordrongen moeten zijn van het nut van zo’n toepassing  om een gezamenlijk doel te bereiken en dat met z’n allen moeten delen.

Moeilijkheid in het leerproces is ook telkens opnieuw dat iedere web2.0 site zijn eigen functionaliteiten, architectuur en interface heeft wat het niet makkelijker maakt je snel even een toepassing eigen te maken. Het kost tijd! En dan nog de vraag: hoe krijg je mensen enthousiast en/of zover dat ze hun eventuele weerstand tegen al deze nieuwe ontwikkelingen overwinnen en daadwerkelijk tijd zullen investeren in het leerproces en het toe gaan passen in de praktijk. Het zal nog wel een tijd duren denk ik voordat dat in de bibliotheekwereld helemaal ingeburgerd zal zijn…
maar met  toepassingen als bijvoorbeeld RSS-feeds zou het wel eens snel kunnen gaan.

Nog een paar interessante links:

• http://www.bright.nl/06-web-2-0-software-wordt-sociaal artikel
• http://www.ictopschool.net/onderzoek/files/ICTOSFile.2007-12-20.0512/file/  een onderzoeksrapport over ervaringen met web2.0 bij ROC’s 

Hieronder een mooie diapresentatie over Bibliotheek 2.0 ‘vers van de pers’ toegevoegd op SlideShare.net door WoWter. Door de ‘embedded code’ te copiëren  die vermeld staat op slideshare.net kun je deze invoegen in de broncode (html-view) van dit bericht. Als je de diaserie in slideshare.net zelf opent kun je deze ook ‘full view’ bekijken.

Slideshare is een web2.0 toepassing waarmee je kunt zoeken naar diapresentaties en deze met anderen kunt delen. Je kunt hier over allerlei onderwerpen (bijvoorbeeld landen,  vakantiebestemmingen) mooie diapresentaties vinden.

RSS-feeds, weblogs, flickr, googledocs…

Hoewel ik de laatste jaren bij Biblioservice gewerkt heb in de functie van webontwikkelaar moet ik zeggen dat ik me nog nauwelijks had beziggehouden met web2.0 -toepassingen. Dat klinkt misschien vreemd, maar ik ben daar nooit eerder aan toegekomen omdat ik al met meer dan ‘23dingen’ (tegelijk) bezig was…  Nu ik een meer adviesgerichte functie heb -en me niet langer in die steeds complexere achterkant van websites verdiep en geen (schijn)bewegingen meer hoef te maken van Oracle naar ASP, Javascript en TYPO3 (open-source)- kan ik mijn blik weer verruimen en naar andere mogelijke toepassingen op het internet kijken. (Ik was trouwens toch al geen ‘echte’ ICT-er, maar ben in het begin vanuit mijn functie als informatiespecialist bij internetontwikkelingen voor bibliotheken betrokken geraakt. )

Inmiddels ben ik alweer een aantal weken met deze cursus (23dingen) bezig . En dat is veel rondkijken en lezen op het internet, maar vooral ook veel ‘doen’ en ‘ervaren’. Hoe maak je zelf een weblog, hoe werkt rss, welke rss-reader kies je en wat kun je daarmee, wat kun je met flickr en welke accounts maak je aan. En dat kost tijd…. maar het is een nuttige investering, waar je al direct en ook op langere termijn veel voor terugkrijgt. En dat laatste geldt denk ik vooral als we ook anderen op ons vakgebied wegwijs maken in de wereld van web2.0!

Wat me nog het meest heeft verrast is eigenlijk hoe relatief eenvoudig het is om snel op de hoogte te zijn van nieuwe informatie op welk gebied dan ook. Hoe makkelijk is het je te abonneren op RSS-feeds van (speciale rubrieken in) nieuwssites of vakinhoudelijke sites. Ook op bibliotheekgebied zijn er steeds meer weblogs te vinden die je op de hoogte kunnen houden van ontwikkelingen in de bibliotheek.
Het is fantastisch op deze manier te lezen wat andere bibliotheken en bibliothecarissen bezighoudt en op de hoogte te blijven van wat er om je heen gebeurt. Een mooie manier om (vak) informatie uit te wisselen.

Een weblog kan ook heel nuttig zijn bij het uitdragen en delen van gemeenschappelijke informatie in een project. En/of gebruik te maken van google docs, zodat alle betrokkenen in een project tegelijkertijd over dezelfde documenten kunnen beschikken.

En wat biedt het de bibliotheken en de eindgebruiker?

Ik denk aan het inrichten van weblogs over een speciale activiteit of actueel onderwerp in of rondom de bibliotheek of voor een bepaalde doelgroep. Het is een extra vorm van dienstverlening aan de gebruiker en je krijgt er informatie voor terug door de reacties die men op de berichten kan achterlaten. Tweerichtingsverkeer dus.
Of stel, er is een activiteit geweest in de bibliotheek waar een serie foto’s van gemaakt zijn. Mensen vinden het vaak geweldig als zij die foto’s terug kunnen zien en wat is gemakkelijker dan ze op flickr te plaatsen waar iedereen ze er zelf vanaf kan halen. En met de vele handige (gratis) fotobewerkingsprogramma’s maak je zo mooie flyers, een origineel en opvallend affiche, of zelfs speciale visitekaartjes (met de naam van het weblog en het adres van de bibliotheek op flickr).
Als we eenmaal in de bibliotheekwereld zelf vertrouwd zijn met web 2.0 kunnen we ook de volgende stap maken,  meer mensen kennis laten maken met web2.0 en ze daarbij ondersteunen.  Bijvoorbeeld in de vorm van een cursus.

Web 2.0 biedt een zee aan mogelijkheden (en is geen berg om tegenop te zien)…